سبزی خشک

سبزی خشک از رایج ترین نوع سبزی موجود در بازار است. سبزی خشک برای تهیه ی غذا به عنوان ماده اولیه و همچنین طمع دهنده یا چاشنی (در برخی مواقع هم به عنوان ادویه ، مثل ریختن پونه در ماست) استفاده می شود.

سبزی خشک (که به خوبی شسته و پاک شده باشد) از سالم ترین نوع سبزی موجود در بازار است ؛ زیرا خشک کردن سبزی مانع رشد باکتری ها و قارچ ها (مخمر ها و کپک ها) می شود و همچنین مانع از بین رفتن مواد مغذی و طعم واقعی سبزی می شود ؛ این در حالی است که سبزی خشک ، مانند سایر محصولات خشکبار به افزودن هیچگونه مواد نگهدارنده ای نیاز ندارد.

بیشترین استفاده از سبزی خشک در پلو ها ، آش ها ، خورش ها و سوپ هاست اما در میان وعده هایی مثل تنقلات ، دسر ، سالاد و… نیز کاربرد دارد.

از دیگر کاربرد های انواع سبزی خشک شده (همچون جعفری خشک ، شويد خشک ، شنبليله خشک ، نعناع خشک) می توان به موارد زیر اشاره کرد :

سبزی ماهی خشک
سبزی آش خشک
سبزی قورمه خشک
سبزی سوپ خشک
سبزی پلو خشک

سبزی خشک از قدیم در غذاهای ایرانی استفاده می شده است و خشک کردن غذا ها از شیوه های پدید آمده برای نگهداری مواد در خاورمیانه و مناطق آسیا بوده است.

دیگر محصولات خشکباری که به سبزی خشک مربوط اند :

زعفران
ميوه خشک
شيره خرما
عناب
آلوچه
زرشک
حلوا
خرما
آلو
توت
چيپس ميوه
کشک
کشمش
انجير
مويز

این محتوا مربوط به بخش آشنایی با مواد غذایی مجله‌ی سبز افروز است.

به بالای صفحه بردن